กลอนสำหรับ ผู้ที่รัก…และ…(เคย)ถูกรัก


สุดรักสุดหวงสุดห่วง                               สุดดวงใจสุดใฝ่หา

สุดคิดถึงสุดตรึงตรา                                สุดปรารถนาใจมาให้ข้าครอง

ไม่รักไม่หวงไม่ห่วง                                 ไม่ตวงรักข้าคนาถึง

ไม่หวนรักพาให้ตราตรึง                            ไม่คิดถึงแล้วใยข้าจึงควร

ดังคำรักจากชายเริ่มจากสุด                         และหยุดลงมาจนเหลือศูนย์

ต่างจากหญิงเริ่มจากไม่มีมูล                        เริ่มจากศูนย์ถึงร้อยค่อยพัฒนา

รักใช่ไก่กาฤาชาชัก                                  รักไม่รักฤารักแค่ลมผวน

รักไม่ใช่ไก่กาแลโซ่ตรวน                            รักไม่ควรรักไปเพียงวันวัน

รัก…ไม่ง่ายเพียงว่าแค่ลองคบ                       รัก…ควรลบเรื่องร้ายของอีกฝ่าย

รัก…ควรแน่วแน่ในรักไม่มลาย                       รัก…ผ่อนคลายไม่มลายจากกมล

เมื่อรักหมดหมดรักมักไม่คิด                          ไม่พินิจพินอบลักลอบหนี

คำหวานเยี่ยงทุกคราไม่พาที                         คำปลอบโยนทุกทีไม่มีเยือน

อันตัวข้าฤาใช่นางวันทอง                             ไม่ครอบครองสองสามให้เวียนเศียร

ทีละรักพึงใจรักแลรู้เรียน                              จนใจเปลี่ยนเป็นรักล้นพ้นใจ

ดังคำว่าอย่ารักรักจนหมด                             ยามน้ำลดรักร้างทุกอย่างหาย

เมื่อให้ร้อยไม่ได้ร้อยพลอยมลาย                     จำจนตายเจ็บช้ำระกำทรวง

คนทิ้งไม่ประวิงหารัก(ใหม่)                           คนถูกผลักทิ้งรักไม่แยแส

จะเป็นตายเยี่ยงไรย่อมไม่แล                         เหมือนหัวใจโดนแช่ด้วยความเย็น

ยามรัก รัก รัก ดั่งไฟร้อน                              ดั่งกอนฟอนติดไฟใคร่ใจข้า

ฟอนติดไฟไหนฤาจะคณา                             รักนำพาชีวิตแลชีวี

แม้นว่าวันนี้รักเรานั้นควรจบ                           ไม่ควรคบต่อไปไม่ภาษี

อ้างว่าไม่ต้องการ”ไม่ใช่”อยู่ในที                     ความรักที่เคยมีกลับขอคืน

รักใช่สร้างขึ้นมาบนอากาศ                             รักใช่วาดขึ้นมาใช่ทาสี

รักใช่ตัวโน๊ตบรรเลงดนตรี                              รักเป็นเพียงบทกวีขีดเขียนมา

One Response to “กลอนสำหรับ ผู้ที่รัก…และ…(เคย)ถูกรัก”

  1. anna@abudhabi Says:

    จำประโยคนี้ได้ไหมเพื่อน “ที่ใดมีรักที่นั้นมีทุกข์”
    เหมือนได้ยินมาจากละครสักเรื่องสมัยละอ่อนนี่แหละ
    เมื่อก่อนไม่ได้คิดอะไรมากนัก
    แต่พอเริ่มแก่มา ถึงได้นึกออกว่า “เอ่อ มันเป็นอย่างที่เค้าว่าว่ะ”

    เอาเถอะนะัเพื่อน อกหักก็ดีกว่ารักไม่เป็น
    และยังไงกรูก็ยังรักเมิงนะ จุ๊บๆ

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: